به نظرم تمام آدم ها لازم دارند با تک شیفت به تمکن لازم خود برسند. اروپایی ها دارند رویای من رو زندگی میکنند. تک شیفت کار میکنند خارج ساعت کار نمیکنند. خیلی خودشون رو برای پول نمیکشند. بیشتر دنبال تجربه کردن هستند. سفر میکنند. ساعت ۸ شهرها اصولا تعطیل هست. یعنی تو فرصت زندگی و بازسازی خودت رو داری...

اما ما اینقدر آرزوها و ولع داریم دو شیفت کار میکنیم. چرا فلان متر خونه داشته باشیم. ماشین فلان مدل داشته باشیم. فلان سفر  رو لوکس بریم. خوب باید دو شیفت کار کنیم. شتاب داریم اضطراب داریم. این ما رو مریض کرده.

همه شب ها بیرون ان ما چرا خونه بمونیم. در صورتی که باید بمونی بدنت خودش رو بازسازی کنه. شام رو زود بخوری معده پر نخوابی. زود بخوابی تا صبح تازه باشی...

منم این مدلی ام...

اما امروز خونه موندم. به خودم و خونه رسیدم. از ۳ بعدظهر تا ۸:۱۵ کار کردم... بین کارم شام خوردم. الان دیگه خودمو نمیکشم برم بیرون حتی پیاده روی... الان باید اتاقم رو جمع کنم و به خودم برسم. 

اینو نوشتم بیاییم ترمز این روند رو بکشیم. ته این روند این هست میبینید اکثرا دارو آرامش بخش مصرف میکنند. اکثرا دچار یک بیماری مزمن هستند.